babam..kaç saat oldu bilgisayarın başındayım..Ayfer’i çay verdirme bahanesiyle kaldırdığın bilgisayar var ya işte o..hani biraz olsun sıkıntılarını atmak için geçerdin ekranın karşısına..satranç oynardın..kandırırmışsın Ayfer’i..bekliyorum kaç saattir..kandırmadın beni baba…kaldırmadın yerimden..satranç da öğretmedin…eminim çok güzel öğretirdin..sonra Rıfat’ı kızdırmak için ondan daha kötü oynadığımı bile bile: “senden akıllı bu gelin” derdin…çay da kaynıyor baba kaç saattir..biraz bayatladı..sen sevmezsin di mi?gel de tekrar yapayım baba..kokusundan nefret ettiğim ama onu bile özlediğim sigaranı tüttüre tüttüre bir bardak çay iç baba…uzaklardasın biliyorum..Gül ablaya bahsettiğin o çooooookkkk uzaklarda..ya da çok yakında..gidemedin di mi?bizi bırakamadın..anneme “Fatma yalnızlık çok zor” demişsin..bizi yalnız bırakma baba..bugün Rıfat ilk kimliğini gösterdi..7 yaşında çıkarmışlar..okula başlarken..daha bizim doğacak patates suratlımızı okula   gönderecektik baba..sen gitmeden bir gün önce doktora gitmiştik..aileye katılacak yeni patates suratlı için..bir sorun yok gibiydi…hissettin di mi baba?Ayfer’e demişsin hep:”Rıfat’ımın bebesi olur bu sene ama ben sevemem” diye..bildin mi baba gideceğini????????????bildin de niye söylemedin baba…Rıfat’ın yüzüne yerleşmiş gülüşünü görürdük belki..”amaaann hep de öpülmez ki”dediğin pamuk ellerini öperdik…bazen unutuyorum senin gittiğini..bir hüzün var ama neden acaba diyorum?sonra birden eve gelişin aklıma geliyor ve bir daha gelmeyeceğin..içim cız ediyor baba..yüreğim parçalanıyor..yorgun geleceğini düşünüp misafirleri kovmak istiyorum evden..kalabalığı sevmezsin biliyorum..bugünlerde ev çok kalabalık baba..o yüzden mi gelmiyorsun??sen iste hepimiz gideriz baba…annem yine senin gelmene yakın alelacele namazını kılar..yemeğini hazırlar..yemeğini yersin..tazecik çayını içersin..biz gideriz baba..sen yeter ki gel…herkesi gönderirim evden..annemle baş başa kalırsınız..sonra özlersiniz bizi..gelirsiniz Ankara’ya..Göksu park’a gideriz..sen seversin ağaçlı yerleri…”şu manzaraya bakın,ne harika” derdin hep….manzara görecek halimiz kalmadı baba..hepimiz perişanız…elim boşlukta kaldı baba….ne zaman gelip elimden tutacaksın yetiştirdiğin domatesleri göstermek için…sen gittin…domateslerin kokusu burnumda kaldı……………………………………kızın

yeşim

:((

:(