SENSİZLİK
Seni düşünmediğimiz hiç bir günümüz yok gibi.Sensizlik meğer ne kadar kötüymüş.
Herşey boş ve anlamsızmış.Sensiz geçen iki bayram, bize buruk bir acı verdi.Çünkü
sen yoktun...Çok kötüydük BABA!...Öyle şeyler oluyorki aynı anda hepimiz
seni düşünüyoruz ama,Ali üzülmesin diye susuyoruz.
Evinde olmaman,arabanda olmaman,büronda olmaman,
OLMAMAN…
Geceleri oğlumun odasında ağlamas;Bak oğlum deden senin üzülmeni,ağlamanı
Istemezdi.Deden şunu severdi, bunu severdi,böyle yapmamazı isterdi derken,
Anne ben dedemi çok özledim...Bir kere sesini duyabilsem,Gel oğlum deyip
bana seslense,balkonda küçük masada satranç oynayalım dese.
Anne ben dedemi istiyorum! Yokmu bi çaresi?Babaannem şimdi
Ne yapacak ?nasıl yaşayacak?Ben şimdi nasıl o yaylaya giderim?
İşte bütün bunlar, her geçen gün bizi biraz daha kahrediyor.
Azalmıyor çoğalıyor BABA.
Ali’nin boynu bükülüp,bakışları düşdüğü zaman, hemen anlayıp dikkatini
dağıtmaya çalışıyoruz.Sensiz bize hayat çok zor BABA.
İçtiğimiz çayda,yediğimiz yemekde,sevdiğin herşeyde seni hatırlıyoruz.
Annem şimdi sensiz kaldı BABA…Sen onun herşeyiydin .Keşke herkes sizin gibi
bibirini sevseydi .
ALLAH’ım anneme sabır ver ne olur.
Acaba babam neden şimdi?Neden biraz daha ?Neden?Neden?Neden
Zamansız?Sencede birşeyler eksik kalmadımı?Yarım kalmadımı?
Sencede bu gidişinde bir yanlışlık yokmu BABA!!!
(S.D) |